Zomerparkfeest
Nederlands English Deutsch Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers

  • 31-01-2012  - Afgelopen zaterdag 28 januari was Loes Keijsers bij Omroep Venlo. Om precies te zijn bij het radioprogramma Blik op Venlo van Gerard Fokkens. Zij las daar een realistisch-positieve (zo is ze!) blog voor die ik jullie niet wil onthouden.

    Een grote weekendtas op mijn schoot, een bananenplant op de grond stevig vastgeklemd tussen mijn voeten. Het kleine blauwe busje zat tot de nok gevuld met stoelen, een matras, kleren, potten, pannen, en de rest van mijn hele hebben en houwen. Vandaag precies een jaar geleden, verhuisde ik naar Venlo. Met gemengde gevoelens liet ik Utrecht achter, waar ik 11 jaar had gestudeerd, gewerkt, geleefd, en gewoond. Utrecht is een bruisende stad, maar soms was het er net alsof ik verdronk in de mensenmassa's. Elke ochtend in colonne naar mijn werk fietsen, voelde ik me vaak net een brugpieper die samen met alle medebrugpiepers naar de middelbare school fietst. Nee, ik was nodig toe aan een dosis Venlo. Lekker genieten van terrasjes, waar je op zaterdagavond gewoon nog een stoel kan vinden, zonder mensen gemeen of smekend weg te kijken. En van een uitverkoop, waarbij geen ellebogen worden gebruikt, geen massahysterie heerst, en er geen rijen staan bij pashokjes die tot ver in de winkel reiken. Afgelopen maand, kwam er weer een mooi cultureel hoogtepunt bij in Venlo. Zomerparkfeest speelt door. Een kleine winterse editie van het Zomerparkfeest, in Perron55. Met vele anderen, bezocht ik een lezing. De hele zaal luisterde aandachtig naar professor Klamer, hoogleraar culturele economie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Hij stond in zijn lezing stil bij de waarde van cultuur. Maar ook bij de veranderingen waaraan de culturele sector onderhevig is. Cultuur, volgens deze wetenschapper, vindt plaats in de sociale ruimte. De sociale ruimte is de dimensie waar mensen samenkomen en samenwerken. Waar mensen belangeloos elkaar helpen, inspireren, en onderwijzen. Waar mensen geven en krijgen, in plaats van geven en nemen. Een dimensie die niet voldoet aan of functioneert bij de wetten en principes van de Markt, maar in Nederland vaak op de been wordt gehouden door de Overheid. De overheid financiert onderhoud aan rijksmonumenten. De overheid steunt beginnende kunstenaars. De rest van de maand januari heb ik me dan ook afgevraagd, of de sociale ruimte stand houdt, in een samenleving die in 2012 een nog diepere crisis induikt. Waarin de overheid zich terugtrekt. Waarin kunstenaars het zonder WWIK moeten gaan stellen. Waarin de subsidiekraan op festivals nog maar zachtjes druppelt, in plaats van volop stroomt. De marktprincipes nemen een stevige hap uit het cultuurbudget, omdat er aan cultuur, geen droog brood te verdienen valt. Sterker nog, het kost een stevige duit, op de korte termijn. Best een triest vooruitzicht, eigenlijk. Dat 2012. Al mijmerend denk ik dan vooruit aan het komende jaar: het Zomerparkfeest, de Blerickse boekenbeurzen, en met de eerste krokussen komen uiteraard ook de "vastenavond-kriebels". En ik maak me zorgen. Wat nou als al die mooie culture evenementen niet meer kunnen bestaan? Als ze omwaaien in de financiële stormen. Maar dan realiseer ik me hoe bijzonder deze Venlose culturele evenementen zijn. Ze staan als een huis. Dankzij de enthousiaste, onbaatzuchtige, inzet in de sociale ruimte van honderden vrijwilligers en donateurs. Laat dus die financiële storm maar waaien in 2012. Venlose evenementen zitten stevig verankerd in de samenleving. En terwijl ik me dit bedenk, ben blij en trots dat ik naar Venlo ben verhuisd.

    Loes Keijsers was ook la de schrijfster van de Venlolezing 2012. Ook zeker de moeite waard! Kortom, stiekem ook een hulde aan al die vrijwilligers van alle evenementen uit de stad en regio.
    Evenemente saame!

    Loes
  • QR

    26-01-2012  - Op het eerste gezicht lijkt het popart. Moderne kunst. Met in het centrum ZPF 2012. Het Zomerparkfeest omgeven door wanorde. Door onzekerheid. Door een doolhof. Het lijkt een willekeurige reeks van pixels. Zwart en wit. Random in een vierkant. In de hoeken zijn er drie herkenbare blokken. Iets naar het midden ook. Vijf kleinere identieke patronen. Een zwarte pixel in een wit vierkantje. Magisch wat de echte betekenis ervan is. Als je er met geknepen ogen, door je wenkbrauwen, naar kijkt, zie je nog steeds niks. Het is een QR code. Van Quick Response ("Snelle Reactie"). Je hebt er een QR scanner voor nodig om te weten wat er staat. Vaak als app beschikbaar op je mobiele telefoon of tablet of iets wat daarop lijkt. Oorspronkelijk bedoeld voor het identificeren van auto-onderdelen. Onderstaand patroon is wel heel bijzonder. Probeer maar uit. Met je QR of tweedimensionale barcode scanner. Ondertussen vertel ik dat een goede collega van mij, Ad, deze speciale code voor mij gemaakt heeft. Niet door met diep nadenken en als een monnik ijverig zwarte en witte pixels op een rijtje te zetten. Nee, Ad is veel handiger en gebruikt de software van Keremerkan. En, is het al gelukt? Wordt de code herkend? Het gevolg op je mobiele telefoon is verbluffend. Toch! Voeg meteen toe. Dan weet je precies waar en wanneer je moet zijn. Gemakkelijker kunnen we het niet maken. Als je dit op je mobieltje leest, heb je een klein probleempje. Dan lukt dat scannen niet meer. Vraag dan iemand anders met een mobieltje om jouw code te scannen. Misschien werkt dat zelfs. Wie weet. Ik hoor het wel...

    QR code
    Scan dit vierkant met de QR scanner app op je mobiele of tablet!
  • 23-01-2012  - Alles is vergankelijk. Dat is een natuurwet. De derde wet van de thermodynamica, om precies te zijn. Daar ontkomen wij niet aan. Wij stervelingen. Zelfs het Higgsdeeltje niet. Maar ook mijn middageten. Mijn T-shirt. Het geluid vanaf het hoofdpodium. Zelfs vrienden. Mijn cola met prik. De euro wellicht. Onze gedachten niet. De westerse wereld niet. Ons leven niet. De aarde niet. Alles. Zelfs de posters van het Zomerparkfeest zijn vergankelijk. Dat leert een ommetje op de fiets door het centrum van de stad. Oude verkleurde posters aan de ramen van de Sint Jacobskerk. En de affiches achter de ramen van de gemeentelijke kantoren naast het oude stadskantoor. Dat kantoor is trouwens ook al weg. Verzwolgen door de allesomvattende wet. Ze hangen er nog wel, die posters, maar het is niet meer wat het geweest is. Vaal. Blauwig. Blijkbaar houdt de cyaan inkt het beter dan de magenta en het geel. Zwart doet het relatief goed. Dat zie je aan de poster van Duurzaamheid Zomerparkfeest 2010. Gelukkig maar. Als duurzaamheid al vergankelijk is dan weet ik ook niet meer. Dan moet alles van steen gemaakt worden. En zelfs steen slijt. Kijk maar naar al die ronde gladde kiezels langs de Maas. Dat waren eerst grove brokken. Wil je aan die ene natuurwet ontkomen dan moet je het snel in iets nieuws omzetten. Nog voor de degeneratie er vat op gekregen heeft. Dat heet duurzaamheid, eigenlijk een soort quasi-"natuurwet ontlopen". Het werkterrein van Cradle2Cradle ExpoLAB. Vanmiddag is hun Innovatoren geopend met volledig her te gebruiken spullen. Met hen werken we samen voor het Zomerparkfeest. Zodat het Zomerparkfeest altijd blijft bestaan. Duurzaam. Voor eeuwig. Wat de Maya kalender ook zegt. Wat er ook gebeurt. Net als Ine van den Bercken. Zij zorgt als edelsmid ervoor dat de kiezelstenen uit Mooder Maas eeuwig overleven in keimooie sieraden. Zij tart de natuurwet pas echt.

    Poster 1
    Poster 2
  • 13-01-2012  - ... dat was het vastelaovendliedje wat mij te binnen schoot, toen Paul, alias Plotje of ook wel Plottel, een nieuwe knie kreeg begin december. Ik weet niet precies waarom. Ruim een maand geleden. Dus hij strompelt nu met een benen gewricht, een titanium gewricht en een kruk door zijn zelf verbouwde huis. Want dansen is er voorlopig niet bij. Gedanst heeft hij wel. Een paar weken geleden in Köln. Bij Wiener Steffie. Dat weet ik zeker. Daar zijn getuigen bij geweest en er dwalen foto's rond. Het wordt volgens mij angstvallig door het Zomerparkfeest onder het karpet geschoven. Dat weet zelfs onze woordvoerder niet recht te praten. Maar goed. Dat ga ik hier niet aan de grote klok hangen. Dansen deed hij zeker ook bij de presentatie van zijn nieuwe liedje Idderein is anders. Dat liedje zit morgen in de live-uitzending van L1 op radio en TV. Tussen tien en twaalf uur op zaterdag en in de radioherhaling op zondag van twee tot vier. Je kunt zelfs op hem stemmen tot een half uur na de uitzending. Sms dan LVK55 naar 4422 of bel 0909-2027030 en maak je keuze. In de Limburger zit een bon die je ook in kunt sturen. Stem dan op "De Kletsköp". Geen idee waar die naam vandaan komt als je "Toetie" bassist Paul zelf en zijn evenknie de begaafde multi-instrumentalist Dave op de dia's ziet. Trouwens oud-prins van de Plaggehouwers Thieske hoort er zeker ook bij. Nog sterker, hij is de tekstschrijver. De twee kletskoppen hebben de muziek gemaakt. Ik weet zeker dat menigeen morgen op de bank zit, luistert, kijkt en geniet van Idderein is anders. En gaat stemmen. Ik ook. Want het is een aanstekelijk liedje. Anders. Maar hij moet vooral voorzichtig zijn en niet teveel dansen en hossen, want die ene knie is nog niet zover dat het die extreme krachten van dat tropisch dansende lichaam kan opvangen. Dat moet in augustus weer op niveau zijn. In het Julianapark zo rond zevenentwintig juli als de eerste containers worden binnengereden.

    De Kletskop

    P.S. Trouwens, de "extended version" is "Idderein is anders, Idderein is uniek!" met !.
  • 07-01-2012  - Gisteren is er wellicht een nieuwe traditie geboren. Alhoewel je dat nooit van te voren kunt zeggen. De geschiedenis wordt ook pas achteraf geschreven. Maar toch. De meningen zijn eensluidend. Van iedereen die er geweest is. Dezelfde ongedwongen sfeer, mooie aankleding met witte duct-tape en hergebruik van de Carrousel lichtjes in de Carrousel boven in Perron 55. Een voetbalveldje buiten. Om te kunnen spelen. Het Zomerparkfeest speelt door... Luuk Graham, een jonge DJ van 18/19 jaar speelt eigen muziek. Filosofische Stilte. Fris sprankelend. Lekker om van te genieten. Nu het nog kan want bij professor Arjo Klamer gaat de wereld ten onder. Iedereen hangt aan zijn lippen en is het muisstil. Maar er is nog hoop in de S-ruimte. De sociale ruimte, waar het Zomerparkfeest ook in woont. Het was nog lang rustig met allerlei discussiërende en vragende groepjes. Onder ging Kunstbende los. Achter het raam van de opnamestudio. Met poëzie, dans, liedjes en rockmuziek. De bezoekers zitten in de oefenruimte. De wereld op zijn kop. De 2 mini DJ's speelden in de invalide toilet. Via een spiegel kon je ze zien zitten. Het leek wel een klein huiskamertje. De Early Adopters (helemaal uit Horst) openen sterk met mooie eigen nummers en toen nog halfvolle zaal. Dat werd allengs voller en voller. Bij Rats On Rafts kwamen benieuwde muziekliefhebbers loeren. De Nederlandse belofte stonden in de nationale krant. Dat is precies het Zomerparkfeest. Hulde aan alle programmeurs. Het was geweldig en dan ben ik spreekbuis voor alle bezoekers. En dan had je ook nog Dennis Gaens, Presk, Skip & Die en nog veel meer. Het ging nog tot vroeg door met nog enkele dansende mensen die van geen ophouden wilden weten. De Dj's weten daar wel raad mee en experimenteerden er op los. Gisteren is er een nieuwe traditie geboren. Ik weet het zeker! En nu door naar het Zomerparkfeest in de zomer op 2,3,4,5 augustus. De programmeurs gaan deze week weer naar Noorderslag. Shoppen. Het zomerseizoen is begonnen.

    2 mini DJ's
  • 04-01-2012  - Ik zag vandaag weer Zomerparkfeest vrijwilligers op de televisie. Johan en Tim waren in beeld voor het Zomerparkfeest speelt door. Samen aan een klein tafeltje. De laatste puntjes op de i aan het zetten. Een extra contactpunt met het publiek. Een extra moment en een beetje klantenbinding voor onze vaste klanten en vrienden. En gewoon omdat het te gek is om een feestje te organiseren. Johan lacht erbij. Hij heeft er aan gesleurd de afgelopen maanden. Dat begon al voordat de 2011 versie van het festival nog moest beginnen. Tim wordt gastheer. Hij geniet er ook van. Dat zie je. Het programma boekje is in perron 55 stijl. Uitvouwbaar. Een programma harmonica eigenlijk. Alle spelonken van het poppodium worden ingevuld. Komt dat zien. Theater, films, Rats on Rafts uit Rotterdam. New wave sound, begin jaren tachtig, hoekig en stuwend volgens onze absolute muziekkenner. Ook op Noorderslag te zien. Maar da's een end rijden. Alhoewel onze programmeurs daar te zien zullen zijn. Dus kom op vrijdag 6 januari vanaf acht uur naar perron 55. Het laatste weekend van de schoolvakantie. Ook zoals jullie van ons gewend zijn. Er was nog iemand in beeld. Roel Smedts. Met een AH embleem. Close-up in beeld. Een rasvrijwilliger van het Zomerparkfeest. Zolang ik al weet. Vanaf het eerste begin als er opgebouwd wordt. En een van de vaste campinggasten op het festivalterrein. Opbouwer van alle bars. Bar 1 en 2 in de Circus. Bar 3, onder vrijwilligers beter bekend als de centrumbar. De bar in de Carrousel. Misschien heeft die bar ook een nummer. Zelf heb ik nog niet gehoord van bar 4. En de buffetten bij het Vriendenpodium. Bar 7 en 8. Overal zal hij geweest zijn. En als het moet helpt hij en passant anderen ook nog eventjes of komt een vragend praatje maken. Dat is Roel. Hopelijk zie ik hem vrijdag ook. Drinken we samen een pilsje. Weliswaar niet in de zomer, niet in het park maar wel tijdens een feestje. Omdat het te gek is om dat samen te organiseren.

    Roel Smedts