Zomerparkfeest
Nederlands English Deutsch Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers

  • 28-02-2010  - De Venloop staat voor de deur. De stad staat wéér op haar kop. Ik heb me ook ingeschreven. Voor de tien kilometer. Een toontje lager dan vele andere sportievelingen. Maar ik wil me wel voldoende voorbereiden om met zoveel lopers tegelijk tienduizend meter binnen een uur te rennen. Daarom vanmorgen naar de fitnessruimte om mezelf sterker te maken. Ik sta voor het stoplicht bij het fietspad door het Julianapark. Het modernste verkeerslicht. Als het druk is met voorbijrazende auto's moet je even wachten. Als fietser. De voorkeur wordt gegeven aan een verminderde uitstoot van uitlaatgassen. Denk ik. Een energiezuinige verkeerspaal dus. Niet zelf. Alhoewel alle lichtjes van led gemaakt zijn. Maar de paal zorgt ervoor dat anderen duurzamer werken. En niet onnodig met velen staan te wachten terwijl de motor ronkt. Wachten als fietser geeft namelijk geen koolstofdioxine uitstoot. Althans. In vergelijking. Als het rustig is op de Burgemeester van Rijnsingel, dan springt het licht voor de fietser al snel op groen. De verkeerspaal heeft het meteen in de gaten. Dit is het gunstigste moment. Nu moet ik de fietsers voorrang geven. Dat denkt de paal. En beslist in een oogwenk. Eventuele auto's die er toch nog zijn, moeten even wachten. Ik kan mezelf ook op tijd in de startpositie zetten. Ook dat weet de paal. Trappers dwars en een voet op de grond. De groene leds in een cirkel gaan één voor één uit. Als het laatste lichtje uit is kun je gaan. Wel even uitkijken heb ik gemerkt. Ik moet nu nog beter onderzoeken wat het fietsverkeerslicht allemaal meeneemt in haar beoordeling of het groen wordt. Is het op vrijdag anders dan op zondag? 's morgens in de spits anders dan 's avonds? Hangt het af van welke fiets ik heb? Wordt het eerder groen als er aan de overkant ook een fietser is? De komende dagen en weken moet ik toch nog vaker door het Julianapark fietsen. Want de Venloop is de eenentwintigste maart. Dan kom ik meer te weten over het intelligentste stoplicht. En hopelijk ook de tien binnen het uur.
  • 26-02-2010  - Over precies een half jaar barst het vierendertigste Zomerparkfeest weer los. Uit haar voegen. Nog dertien keer de groene GFT bak buiten zetten. Nog zesentwintig keer naar de kerk. Nog honderdtweeentachtig nachtjes slapen. Nog zesentwintig vrijdagmiddagborrels. Voor sommigen nog een keer hun verjaardag vieren. Nog dertien weekenden zonder Zomerparkfeest. Maar er is genoeg te doen het komende half jaar. Gelukkig. Muziek in Perron 55, moderne kunst in Museum van Bommel van Dam, pop in Take Five, wereldmuziek in Domani, theater in de Garage, allerlei vertier in de Maaspoort, mooie beelden in Theater de Nieuwe Scene, jazz in Cafe Wilhelmina, historie in het Limburgs museum, gezelligheid in het Raodhoes, performances in het Odapark, blues in Cambrinus en nog zoveel meer. En dan hebben we het nog niet eens over het Texfree festival, de Venloop, Zoks festival, het nieuwe culinaire festival in het park, het nieuwe dance festijn, A day in the park. Om over de activiteiten over de oostergrens nog maar te zwijgen, Dre Rijvers tipte me laatst op het Traumzeit festival in Duisburg begin juli. Allemaal in de tussentijd voor aanvang van het vierendertigste Zomerparkfeest. Om precies te zijn op zesentwintigste augustus tweeduizendtien om zeven uur voor zonsondergang. Dan staat het Julianapark weer vol met enthousiaste bezoekers. Die zich laten verbazen door wat driehonderdvijftig vrijwilligers samen weer voor elkaar hebben gebokst. Voor de regio, voor de stad, voor de gasten en ook een beetje voor zichzelf.
  • 22-02-2010  - Zo nu de temperaturen weer stijgen en je weer zonder sjaal de fiets kunt pakken, lijkt het Zomerparkfeest ineens een stuk dichterbij. Nog een half jaartje. Hopelijk loop je dan zo met je Vrienden t-shirtje naar het park. Door de brede straat van de Deken van Oppensingel. Niet te nauw dichtgebouwd zoals eerdere jaren. Een zwoel stadswindje wappert door je haren. Je wandelt ongestoord door de poortjes van het Julianapark. Zonder bandje. Alleen de vrijwilligers bij het Zomerparkfeest hebben polsbandjes om. En de sponsoren. En de oudere jongeren. Zodat ze een biertje kunnen halen zonder naar hun leeftijd gevraagd te worden. En alles staat er weer. De tenten, de podia, de bars, de kassa's. Misschien dit jaar iets anders dan andere jaren. De creatieve en praktische geesten bij de technische commissie zijn bezig om te kijken wat er nog beter en mooier kan. Bij de Stichting Vrienden van het Zomerparkfeest gaat het ook dringen. Zo vlak na Vastelaovend beginnen ook daar de voorbereidingen voor het nieuwe Vriendenjaar. Het zesde nieuwe stijl. Nog geheim wie de kunstenaar wordt. Die gaat het Vriendenshirt voor 2010 creëren. Komt in het rijtje Eric Toebosch, Iris Slock, Mariëlle Franssen, Florentijn Bruning en Kees Salentijn. Drie kunstenaressen van vrouwelijke kunne en slechts twee van mannelijke. Dan zal het nu wel weer een kunstenaar worden. Maar het bestuur van de Vrienden mag het niet verraden. Ik ben wel benieuwd. Komen straks de Vriendenposters weer in de stad te hangen. Kunnen we weer Vriend van het Zomerparkfeest worden. Of het cadeau doen aan een goede vriend. We hebben er nu al tegen de vijfhonderd. Ook weer uit betrouwbare bron. Daarmee zijn de Vrienden samen een respectabele sponsor voor het Zomerparkfeest. Maar vooral veel goodwill van alle stadsgenoten. Zij waarderen het werk van zoveel vrijwilligers voor het mooiste festival van de stad. Misschien wel van het land. Per slot zijn we al tweemaal genomineerd als beste festival van Nederland. Eenmaal verslagen door het Metropolis Festival in het Zuiderpark, Rotterdam. Een van de festivals uit De Rotterdamse Zomerfestivals. Meestal in juli. Ook gratis. En zo'n vijfendertigduizend bezoekers. En de tweede keer door Lowlands op het Walibi World terrein, Biddinghuizen. Ook eind augustus dit jaar. Zij waren toen eerste en wij tweede. Dat is ook zo'n goed bewaard geheim gebleven.
  • 19-02-2010  - Ik ga weer trainen voor de Venloop. Het volgende grootse evenement van de stad. Na het stedje van lol en plezier, nu het stadje van lopen en plezier. Niet de eenentwintig kilometer, maar de bescheiden tien. Daarom naar Health City gefietst om me af te matten op de akelig constante loopband zonder helling, het martelapparaat zonder roeispanen, de langlaufspin met allerlei bewegende hendels, de rugkraker en de buikspiervierendeler. Ik fiets daarom vandaag doelgericht door het park. Wat zie ik nu! Ik dacht dat het aankleedteam al aan de slag was gegaan. Allerlei stellages met afbeeldingen. Even herinnerde me dit aan het affiche op het houten frame dat er een megacentrum annex crossbaan gebouwd zou gaan worden in het Julianapark. Dit was anders. Midden in het park op verschillende plaatsen. Meer een aanprijzing voor een busemplacement met dito wachthokjes. Net nu het mooie functionele kunstwerk met de gladde kei is teruggeplaatst. Ik moet eraan wennen, zullen we maar zeggen. Maar je kunt er niet omheen. Kunst in de openbare ruimte kun je niet negeren. Alsof je in een museum probeert de schilderijen te ontwijken. Het staat er tot juni, hoorde ik iemand zeggen. Trouwens. Vandaag over precies een half jaar staan de eerste containers met hekwerk, tenten en kleedkamers weer op het groene gras van het Julianapark. En lopen de eerste opbouwers alweer rond om de locatielijnen te trekken. Voor het derde grootse evenement in het centrum van het stadje van cultuur en plezier.
  • 17-02-2010  - Zo na de Vastelaovend is de stemming wat weemoedig. Schorre stem. Snotterig. Melancholiek. Zwaar in het hoofd. Rommel in huis. De tragiek van het feest. Voor zovelen. Zeker ook voor Prins Pim. Pim is jeugdprins af. Die fotogenieke zoon van Fred. Ook al te bewonderen samen met zijn zus in de propagandafilm van het Zomerparkfeest 2009. Dat wordt nog een paar dagen doelloos rondlopen voordat de schoolbel weer klinkt. Maar wel met mooie herinneringen. Wat te denken van Rob Brünken. Vors Joeccius XI. Hij zal helemaal in een zwart gat vallen. Na zoveel jaren het stabiele gezicht van Jocus Toekomst. Een zeer ervaren spreker, maar vooral ook een leuke jongen. Of zeg maar gerust man. Ik sprak hem een dezer dagen. Ik weet niet precies wanneer. De emotie is van hem af te lezen. En passant, vertelde hij me dat je dan ook geen prins meer mag worden van Jocus. Daar is een goede kandidaat voor de toekomst aan verloren gegaan. Een echte Vastelaovend vierder. Het Zomerparkfeest zal deze twee kanjers wel opvangen zo in de zomer. Dan wordt er weer een beroep op hun gedaan. Bij de opbouw, in de kidzclub, achter de bar, bij de versiering, voor de gezelligheid. Kortom, dan is er weer een soort carnaval. Maar dan met een lekker zunke, een lekker windje. En hopelijk ook een lekker waerke. En ook dan weer dansen alle mensen wie ein vaerke. Nog iets meer dan een half jaartje. En dan is het weer bijna Zomerparkfeest. We houden jullie op de hoogte wat er zoal in de zijlijn allemaal gebeurt.
  • 09-02-2010  - Er zijn twee soorten mensen. Simpel. Zo simpel als sommige politici soms beweren. Is het ook. Je hebt vrouwen en je hebt mannen. Mensen die van Vastelaovend houden en mensen die dan liever gaan wintersporten. Je hebt mensen met kort haar en mensen met lang haar. Mensen die vaak met een lepel eten en mensen die dat juist niet graag doen. Mensen die een hoofddoekje dragen en anderen zonder. Mensen die van festivals houden of juist niet en liever rustig een boek lezen in de bank. Mensen die altijd kansen ontdekken en anderen die juist altijd allerlei soorten gevaren zien. Jongeren die meedoen met roken en anderen die dat juist niet doen en hun eigen weg gaan. Mensen met schoenmaat onder de veertig, anderen met grotere voeten. Mensen die twitteren en mensen die niet twitteren. Mensen die kunnen fietsen en mensen die dat nog nooit gedaan hebben. Mensen die een wijzerplaathorloge hebben en anderen zonder of digitaal zijn of via het iPhone. Mensen die van rijst houden of haten. Mensen die vrijwilligerswerk doen of alles betaald willen hebben. Mensen die in Frankrijk wonen of in een ander land. Mensen die met een vulpen schrijven. Mensen die alle vingers nog hebben en mensen die er een of meer kwijt zijn geraakt. Mensen die van blauw houden. En die andere groep die daar juist niet van houdt. Mensen die graag bloggen en mensen die dat nooit willen. Mensen die van dieren houden. Of van de natuur. Mensen die heel precies zijn en anderen die veel globaler bezig zijn. Mensen die getrouwd zijn of niet. Mensen die ziek zijn of juist gezond. Mensen die een kelder hebben of niet. Mensen die accountant zijn of een ander beroep. Mensen die honger hebben of juist heel rijk zijn. Juist omdat er op zoveel manieren twee soorten mensen zijn, zijn we allemaal uniek. Als we al vierentwintig tweedelingen maken zijn we in Nederland allemaal uniek. Als we veertig splitsingen kunnen maken. En dat kunnen we heel gemakkelijk. Zijn er al meer unieke mensen dan er op de wereld ooit geweest zijn. Allemaal anders. Allemaal uniek. Maar ook op zo heel veel punten hetzelfde. Het hangt er van af hoe je het ziet. Het hangt er dus van af bij welke ene groep je hoort.