Zomerparkfeest
Nederlands English Deutsch Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers

  • 25-04-2009  - Geen Zomerparkfeest is hetzelfde. Elk jaar is er wel iets. Iets te vieren. Iets speciaals. In 1979 was dat de overstap naar het Julianapark. De eerste grote opening met 150 saxofonisten uit de stad en regio in 1992. De memorabele opkomst bij Ilse de Lange. De perikelen rondom “Les Plasticien Volente” herinneren we ons nog heel goed. We hebben pas de Venlose openingsversie van “Sergeant Pepper” gehad. Afgelopen jaar die Spaans-Argentijnse mega-act in de lucht. Leo Bassi, Apocalyptica, Funs van Grinsven, Ramses Shaffy, de activiteiten rondom Heino, de hakken van Anneke Grönloh. Kortom altijd wel iets. Buiten de kleinere persoonlijke herinneringen, die wellicht nog veel belangrijker zijn. Dit jaar zal dat niet anders zijn. Er broeit wat in de voorbereiding. Er zijn zoveel ideeën. Zoveel ambities. Zoveel inspiratie. Zoveel programmapunten. Zoals Minsekinder’s twintigjarig jubileum met hun nieuwe CD op 10 mei, zie http://www.minsekinder.nl. Iets speciaals ook al vóór het Zomerparkfeest. En op!. Dit jaar is er ook iets speciaals ná het Zomerparkfeest. Die Vuelta maandag. De massale aankomst op de Deken van Oppensingel (zonder drempels) vlak voor de hoofdingang. En aansluitend na de aankomst van alle eenentwintig wielerploegen, een hoofdact op het hoofdpodium. En hopelijk ook die avond iets heel speciaals in de spiegeltent. Voor wielerliefhebbers, maar zeker ook voor sportliefhebbers in het algemeen en Holland Sport liefhebbers in het bijzonder. En dan gaan we feestelijk verder tot in de latere maandagavonduurtjes. Geen enkel festivalfeest is hetzelfde.
  • 21-04-2009  - Sommige mensen gaan lijken op hun hond. Dat zie je vooral bij mannen met Boxers en met Afghaanse windhonden bij vrouwen. Kijk naar een hond en je weet hoe zijn baasje eruit ziet. Onderzoekers aan de universiteit beweren zelfs dat we worden aangetrokken door honden die op ons lijken. Zou het ook andersom zijn? Ik verwacht dat zeeschildpadverzamelaars ook wat trager worden met zo’n hobby. Of waren ze al trager? ADHD mensen gaan meer voor motorsport dan postzegels verzamelen. Toch?. Ik heb hetzelfde. Door het Zomerparkfeest ben ik verknocht luchtgitaarspeler geworden. Je gaat nadoen waar het hard van vol zit. Net zoals een oude schoolkameraad wekelijks in zijn zolderkamertje fervent het tweede vioolconcert van Gustav Mahler dirigeert. Inclusief groots applaus. In gedachten. Dat heb ik ook maar dan met tenorsax in de oude Statenhal van North Sea Jazz. Bij mij wordt het nog gekker. Door de Vuelta heb ik mij zo sterk geïdentificeerd met toerwielrenners dat ik spontaan een sleutelbeenbreuk opgelopen heb. Weliswaar met zaalvoetballen. Maar toch. Overigens ben ik in goed gezelschap met Rintje Ritsma, die diezelfde dag ook zo’n breuk opliep. Hij was er wel akelig snel overheen zag ik op televisie, met mijn witte mitella om rustig stil op de bank. Als ik er wat dieper over nadenk, dan heb ik ook een zware fiets gekocht om rustiger te gaan fietsen, waardoor ik langer kan nadenken als ik ergens heen moet. Fitness en yoga tegelijkertijd. Je gaat dus eigenlijk ook een beetje lijken op je fiets. Of je fiets op wat jij wilt worden. Marcel koopt binnenkort ook een nieuwe fiets. Hij is eraan toe, want hij is weer veranderd. Je kunt je wel voorstellen wat voor trendy fiets dat wordt. Een verandering komt nooit alleen.
  • 12-04-2009  - Het mooie lenteweer wakkert het zomergevoel weer aan. De terrasjes stromen meteen vol. Iedereen is de winter nu wel moe. En dat zomerweer associeer je met vakantie en dat aparte beetje anarchistische festivalsfeertje. Liggend in het gras, luisterend naar muziek, alle tijd van de wereld. Kortom leven. Ik fietste door het Julianapark en er lagen weer groepjes in het gras te picknicken, te kletsen, te voetballen en te luieren. Het taluud leent zich bij uitstek om optimaal te zonnen en alle fotonen maximaal in je huid te laten doordringen. De ideale zonhoek. In de krant staan al de eerste programma’s van gerenommeerde Nederlandse en Belgische festivals. Via het open raam hoor je de muziek over de straten galmen. Kortom de stad is zich aan het klaarmaken voor die mooie zomer. Wij ook. De voorbereidingen voor het Zomerparkfeest zijn in volle gang. De begrotingen samengesteld en de eerste toeleveranciers gebeld en gemaild. Het programmateam zoekt alles af om artiesten te contracteren voor het hoofdpodium, de concerttempel, de spiegeltent, het vriendenpodium, het museum van Bommel van Dam en wellicht nog kleinere podia. En we zijn in een afrondend gesprek met de gemeente rondom de invulling en financiering van ons deel van de Vuelta maandag. Je hoort binnenkort wel van ons. Die maandag denderen de renners van de Ronde van Spanje in een massasprint over de Deken van Oppensingel en finishen ongeveer bij de vrijwilligersingang. We zoeken straks wellicht nog Spaanssprekende vrijwilligers, die contactpersoon en tolk kunnen worden. We hebben nog ruim vier maanden en in die laatste maanden gebeurt er meestal heel veel rondom het Zomerparkfeest.
  • 07-04-2009  - “Ze zijn al aan het bouwen in het park”, zei iemand tegen me ruim voor het weekend. “Er staan al trussen bij de oude ingang”. Kubussen van dik beton. Donkergrijs. Een deel van het park is al omhekt. En er liggen ook abstracte kunstobjecten langs de rand van de weg. Alsof de Design Academy haar eerste designs in het Julianapark heeft opgesteld. Grote holle cilinders. Ik fiets er meteen heen. Donkergele aarde ligt omgewoeld over het prilgroene gras. Bij het eind van de Stalbergweg besef ik dat ik gefopt ben vanwege de eerste april van het jaar. Maar toch. Het lijkt er wel op dat er een beginnetje gemaakt is. Maar dan voor de tunnel. Een deel van het park wordt opgeofferd voor de weg onder de fontein door. Wat het betekent voor onze derde fietsenstalling, is nog onduidelijk. De technische commissie zal zich er al wel over buigen en polshoogte nemen. Zowiezo wordt het een publieksonvriendelijk jaar rondom het park. De festivalbezoekers moeten omlopen door de bouwputten door. Vanuit de Stalbergweg kun je niet meteen doorlopen, maar een klein omweggetje is noodzakelijk. En dat terwijl je de geluiden van het hoofdpodium al hoort. Dat moet haast ondoenlijk zijn om dan nog te wachten. Maar daarna kom je wel in een echt feestgebied terecht. We zijn al druk bezig om weer een fantastisch programma neer te zetten met bandjes en artiesten die u en ik nu nog niet kennen. Maar die in de nazomer en in het vroege najaar ontegenzeggelijk in mijn en uw trommelvlies staan gegrift. Dat weet ik wel zeker.