Zomerparkfeest
Nederlands English Deutsch Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers

  • 27-02-2009  - Vandaag, op de kop af, is het nog een half jaar voordat het Zomerparkfeest losbarst. Het 33e Zomerparkfeest start op de 27e. Wat dat betreft zijn vastelaovend en het festival goed verdeeld over de seizoenen. We zitten in de nazomer dit jaar. Het laatste weekend van augustus. Wij zijn dan al een weekje bezig, maar dan begint de spanning ook bij ons voelbaar te worden. Ondraaglijk soms. Alles moet klaar zijn. De lege hekkencontainers op het terrein worden door Carel en Jasper met de heftruc weggezet, Manpreet corrigeert de laatste versie van de barlijst en de scouting staat al in ’t gelid klaar in de centrumbar, Marlies en Els en Wim en Bep komen om in de programmaboekjes, Mariet en Amy begeleiden de eerste artiesten naar hun kleedkamers, Louis en Shirley checken achter de schermen de bierdruk in de overvolle vaten, Johan kijkt weer op zijn spiekvelletje, Els brieft de politie en veiligheidsmensen, Mies legt schone servetjes neer in de vrijwilligerstent, Anny en Marc en Charlotte hebben alle telsystemen piekfijn startklaar staan, Melle en Daan en Kim en Stivo en Mika rondden hun laatste kidzklusjes af, Jan ziet dat het goed staat, Joost trekt zijn nieuwste ruitjesbroek aan, Jos roert nog eens in het wafelbeslag, Erik start de nog grotere videoschermen, Hans en Karin lopen samen de trap af naar de kassa, Kay en Michiel en Paul rammelen nog aan de trussen of het stevig staat en helpen Fred bij het verdelen van de afvalcontainers, John en Jos en Ruud en Hank en Vincent en Arno verwelkomen de eerste sponsoren in de nog lege sponsortent, Wim draait de laatste gardena koppeling vast, Ronald hangt nog iets leuks op achter het Vriendenpodium, Saartje lacht, Mieke discussieert met Andy, Pieter sluit zijn koelkast af met de ketting, Niels vult de frisdrank nog aan, Ger rolt een sjekkie, Jelmer en Jac zijn even naar huis om zich om te kleden, Kirsten heeft nog geen klacht in behandeling, Michiel houdt een oogje in het zeil backstage, Leon en Joep zetten een nieuw rolletje in hun fototoestel, Wim plakt een pleister voor een schaafwondje, Enith en Margriet ruimen de klustafels op, Mieke legt nog enkele Vrienden T-shirts in de container, Hay steekt een sigaar op, Maikel staat op straat in een oranje hesje, Rob en Paul starten hun Parkpraot laptops, Joy, Grace en Suzanne maken zich al zenuwachtig voor zondagmorgen, Jeroen zet alle stoeltjes in het museum recht, Maarten doet Beppo na, Eric en Andrew doen de laatste gitaren line-check op het hoofdpodium, Marly en Alois en Sasan en Daatje serveren spaghetti Bolognese in de vrijwilligerstent, Sam en Wiel chatten on line met Marcel. En dan ben ik er nog zovelen vergeten die ook hun steentje bijdragen. Kortom, alles staat weer op scherp.
  • 23-02-2009  - Gisteravond was het een dolle boel in het goed bewaarde geheim aan de Bekkershof in Blerick. ’t Kump speelde met enkele lokale gastzangers. En ook werd “Als de Sterre …” op het kleinste mondharmonicaatje ter wereld gespeeld. Heerlijk. Tientallen vrijwilligers verzorgden ons en alle gasten een ontwapenend avondje. Er gebeurde van alles onder het toeziend en lachend gezicht van de prins en zijn twee adjudanten. Ontluikende liefdetjes. Polonaise. Kleine pareltjes op een zondagse vastelaovend avond. Ook tijdens ons Zomerparkfeest gebeurt er naast het grootse, gelukkig ook heel veel kleins. Kleine genietjes. Eigen persoonlijke hoogtepuntjes. Eigen geheimpjes. Een van die raadsels, die niet geheim zijn, niet top-secret, iedereen mag het eigenlijk weten, maar weinigen die het weten is restaurant “De Kraal”. Te vinden in de echte wereld bovenaan de Kaldenkerkerweg en in de virtuele wereld op http://www.dekraal.nl/. Je waant je op de kruising van België, Duitsland en Nederland. Het Venlose drielandenpunt. En je wandelt zo, via hun minicampinkje, het Jaomerdal in. Het verborgen feit achter “De Kraal” is dat ze het boerebroelofsontbijt verzorgen voor Take Five en het Zomerparkfeest. ’s Morgens rond half tien heeft Ricky alles al gebakken. Als anderen nog hun nachtrust inhalen. Eieren, roerei beter gezegd, spek, karboet en zult. En Leon ziet dat het goed is. Heerlijk. Rond elven leggen onze gasten een bodem voor de laatste dag. Afgerond met een kop warme goulashsoep van Mieke. De beste bodem om te zwaaien naar onze Joyce en Pieter als ze door de Klaasstraat komen. En in de draai naar de Parade staat weer ’t Kump. In ’t zonnetje. Met het tranentrekkende zangduo Peter en Monique. Ook zo’n ontluikend geheimpje.
  • 19-02-2009  - Het is eigenlijk nog veel te koud, te sneeuwerig en te nat. Te fris en te ozelig dat het Zomerparkfeest in het nieuws komt. Alsof je hartje zomer berichten op de televisie ziet over de gladheidbestrijding. Of dat in het najaar een plaag wordt aangekondigd van de eikenprocessierupsvlinder of dat hartje winter alle mensen erover praten dat de Galanthus nivalis bloeit. Dat nu deze weken de kranten vol staan van Jocus, de Wien, de Weulewiekers en de Vaegers is logisch. Dit is hun maand. Meestal wat vroeger in het jaar, maar dit jaar is alles laat. Nu moet het gebeuren. De optocht, de recepties, de bruiloft en uiteindelijk het “hieringschelle”. Alle vroege voorbereidingen komen nu buiten de poort en alle andere mensen kunnen nu gaan genieten van deze dolle dagen voordat er weer wordt gevast. Allemaal vrijwilligerswerk. Met veel passie. Met veel plezier. Het lijkt wel het Zomerparkfeest. Niet tijdens de zomer, maar in de winter. Niet in het park, maar in de stad. Maar ook een geweldig feest, met mooie muziek en theater. Misschien wat minder dans, alhoewel, alsof er niet geschuifeld wordt en gesjoenkeld. Misschien wat minder wetenschap, alhoewel, alsof er geen nieuwe ideeën worden uitgewisseld. Misschien wat minder beeldende kunst, alhoewel, alsof er geen wagens worden opgebouwd. Misschien wat minder drinken, alhoewel. Eigenlijk is vastelaovend een soort Winter-stads-feest, in analogie met het Zomer-park-feest.
  • 14-02-2009  - Het is een beetje komkommertijd zo tussen de Grubbenvorster vastelaovend en die van Venlo, de carnavalsstad bij uitstek. In de straten en cafeetjes klinkt af en toe al de muziek van Frans Boermans en Frans Pollux, kersverse vader van Puk. Mooie liedjes met poëtische teksten en een verfijnde dubbele betekenis. De slingers en maskers worden opgehangen. De balonnen opgeblazen. Mijn boerebroelofspak en rode zakdoek heb ik gestreken. De nieuwe opsteaker zit al op mijn revers. En dan die stevig gevulde dubbelgetrokken pittige goulashsoep van Alois, onze festivalchefkok. Hopelijk kom ik hem op het goede moment tegen. En nodigt hij me uit. Zoals die oliebollen bij de "Nachtwacht". De extra vastelaovendsaté moet ik nog halen. Voor als het weer wat later wordt. En eieren met spek ´s morgens. Voor een goede start van de dag. Ik kom ook prins Bob I en adjudant Chris wel ergens in de stad tegen. Het zelf meedoen met de Jocus optocht wordt toch pas in de laatste minuten bepaald. We zien wel. Het Zomerparkfeest lijkt nog ver weg en dat is ook zo. We zijn al volop bezig met het organiseren ervan. Even zonder Charlotte, want die heeft haar kuit gebroken en moet verplicht een paar weken plat. Zij mist naast de Venloop ook grote delen van carnaval.
    Binnenkort wordt ook duidelijk of die Vuelta-dag er komt. Voor alle wielerliefhebbers, opa´s met hun kleinzoontjes, hobbyfietsers en Zomerparkfeestgangers die nog een extra dagje vrij nemen. Zij willen allemaal een glimp opvangen van die te kleine, iele rennertjes als Sastre en Valverde en Arroyo en Freire. De gemeente heeft ons gepolst. Als onze plannen worden goedgekeurd, dan krijgt de stad een cultureel wieleravondje. Met jullie hulp. Alleen dan.
  • 08-02-2009  - Het moet niet gekker worden met het Zomerparkfeest. Hadden we eerder Sef als Jocusprins met John als toegewijde adjudant, zeker financieel, en Arno als Vaegersprins met Baer als regelende adjudant aan zijn zijde. Vooral dat er genoeg bier klaar staat, denk ik. Als we nog verder teruggaan, hebben we wellicht nog veel meer hoogheden geleverd in het verleden. Vaak mannen ben ik bang. Nu slaan we alles. We zorgen nu voor een jongevrouw als hoogheid. Joyce als de Boerebroelofsbruid van de Meulewiekers. Dat is ook al een hele eer voor het Zomerparkfeest. Maar we hebben dit jaar nog meer. De sponsorcommissie is hofleverancier van oudsher. Nu hebben we Bob I of ook wel bij ons beter bekend als Bobbie als echte prins van de Vaegers. Bob Huibers. Leuke vent. Dat wordt een vrolijke prins. Dat voel je meteen. Lichaamstaal. Ook te gek dat Ivo van De Locomotief erbij is. Ook zo'n stralende jongen. Maar niet van het Zomerparkfeest. De communicatiecommissie kan ook trots zijn. Nee, niet Guus I. Een van onze Parkpraot fotografen is erbij. Chris Munten als adjudant van de Wien. Een van de grootste carnavalsverenigingen van Limburg en gezeteld in de Maagdenberg en de naam is afgeleid van de "wienhuuskes" daar vlakbij. Chris zat al in de Raad van 11, dus hij weet van de muts en de rand. Hij zal Leon van Ulft wel als zijn fotograferende vervanger hebben gevonden. En anders doet hij het toch.
  • 06-02-2009  - Ik ben laatst als een soort parmantige herenboer naar het Boeremoosbal geweest. Wat onwennig zo zonder aanloop. Maar het was heel leuk. En … vlakbij Joyce gestaan! Maar ze zag me niet meteen, volgens mij. Wel stralen. Op het podium. Als een ster. En die kleinere kinderen als boerendochters en boerenzonen. Prachtig om die onschuld via de grote brilglazen in zijn jongensogen te zien. Later op de avond heb ik de bruid opgezocht in de coulissen. Maar geen Joyce. Wel Shirley, haar zus. Die kwam afgepeigerd van het trommelen naar de kelder om even te zitten. We hebben samen lekker een biertje of vier gedronken. Bijgekletst. Kon zij ook haar beenblessures even tijd gunnen. Shirley maakt ook alles van dichtbij mee. Een echte zus. Ze zet zich weer helemaal in zoals we haar kennen. Na een uurtje ontmoeten we Joyce alsnog. Nog steeds stralend. De tijd van haar leven. Ik herinner me nog goed vorig jaar samen fietsend vanuit Tegelen naar Venlo. Toen wist ze net dat ze de bruid was. Ze heeft de hele route enthousiast gepraat. Heerlijk om te zien. Ik verheug me al op de boerenoptochtdinsdag van vierentwintig februari. In de draai bij Take Five. Vanaf de Klaasstraat zien we haar vrolijke lach. Ze heet niet voor niks Joyce. Op de hoogste paardenkar door de smalle straatjes. Daarna gaan we met zoveel mogelijk vrijwilligers naar haar receptie in de Maaspoort. Afgesproken. Maar eerst "Onech", de glossy doorlezen van de Meulewiekers. Net door de brievenbus gevallen