Zomerparkfeest
Nederlands English Deutsch Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers

  • 29-08-2008  - Ik dacht eerst dat die reflecterende, spiegelende zuilen voor het stadhuis door John van der Sterren van Xie waren neergezet als twee anamorfosen. Ik ben zowiezo al weken ondergedompeld in de optische illusies. Dus ik zoek naarstig naar de afbeeldingen op de grond of beter gezegd op de kinderkopjes op de Oude Markt. Maar zoals zo vaak bij optische illusies was het er niet. Later hoorde ik dat het voor het licht en geluid is. Zeg maar een soort chique trussen zoals wij die op het Zomerparkfeest gebruiken. Dus toch geen illusie. Trouwens, ik ben nu wel een serieuze klacht tegengekomen over het Zomerparkfeest van dit jaar. De stekker. De stekker was er niet. Daardoor misten ze hun plekje. Ik moest inderdaad aan Hans en Henriëtte toegeven dat-ie er niet was. Dat kwam door de mega-afsluiter Grupo Puja voor en op het hoofdpodium. Daardoor kon Wim met zijn elektraploeg de twee rijen lichtpeertjes niet meer ophangen, die normaliter vanuit de regietent naar het hoofdpodium lopen. Wij en Wim wisten niet dat dit dé trefplek is voor sommige bezoekers. “We zien elkaar wel onder de stekker!”, hadden ze nog tegen elkaar gezegd vooraf. Ze baalden natuurlijk als een "stekker", maar ze hoefden uiteindelijk niet zo heel lang te zoeken. Ze wisten nog ongeveer waar die grote zwarte stekker zou hebben gehangen kunnen hebben. Per slot van rekening was dat al jarenlang hun trefpunt. Zo zie je maar. Alles hangt van alles aan elkaar. En dat is geen illusie, dat is chaostheorie.
  • 24-08-2008  - Het Julianapark ligt er weer vredig bij. Ik ben er gisteravond op weg naar Vin L’eau weer doorheen gelopen. Aangeharkt en gefreesd (met grote frezen) in een gestructureerd loodrecht patronenspel. Daar is over nagedacht. Het lijkt wel het grid van een profvoetbalveld, zodat je goed ziet of iemand buitenspel staat. Overigens lopen de lijnen nu niet parallel aan de “Martijn”-lijn, maar parallel aan het fietspad van de stad naar Venlo-Oost. Terug uit de stad loop ik via de rotonde aan het Koninginneplein. Die route is niet meer zoals die route vroeger was. Vroeger was dat onbewust en in mezelf gekeerd. Even opletten bij de straat oversteken. En dan weer door. Thuis gekomen weet je niet meer hoe je precies terug bent gekomen. Sinds de voorstelling van “Venlo is …” op het Zomerparkfeest, is die loop ineens heel anders geworden en zal niet meer anders worden. Je ziet de rode raampjes al van verre in het kozijn van het voormalige tankstation. Je loopt vanaf het eind van de Parade anders door de straat. Bewuster. Misschien ben je nog in het toneelstuk betrokken zonder dat je het weet. Je bent Jim Carrey in de filmscène. De Keulsepoort als “The Truman Show”. Je kijkt omhoog naar een van de ramen van Hotel Americain. Dichterbij gekomen, kijk je in het tankstation en hoop je iets binnen te zien, in het donker. Je kijkt naar de andere mensen op straat en je voelt dat ook zij meespelen in dat geweldige tafereel, wat nog steeds speelt in de stad. Dat toneelstuk wat nooit stopt. Het decor staat er nog en er zijn nog volop acteurs. Als iemand je de weg vraagt, ben je héél aardig en driftig gesticulerend, ietwat overdreven, iets te theatraal, wijs je de weg aan een Poolse dame. Elke fietser is een acteur, elk kind is een met zand spelend toneelspelertje, elk meisje is hollende actrice. De Keulsepoort is nog precies hetzelfde anders geworden.
  • 21-08-2008  - Het Zomerparkfeest is nog niet voorbij zolang er nog over gepraat wordt. Dan leeft het voort in de herinneringen. Dus het is nog niet voorbij. Op de fiets naar huis klampen ze me aan en hebben het nog over Grupa Puja en vaak ook over Joep Schrijvers. Opvallend vaak. Ligt misschien wel aan de mensen die ik tegenkom op de Craneveldstraat, bij de Helbeek. Over Dez Mona, over Milow, over Dede Priest, Minyeshu, Ton Engels, War On Drugs, Danny Bryant en Aufgang. Ook over de grote tent en het balkon, maar ook de bassen, de DJ´s tussen een en twee en dat het museum snel vol is en ze het echt op hun lijstje hadden staan. Thuis nauwkeurig voorbereid. De teksten van Guus worden letter voor letter gespeld “Dat wil ik zien, dat ook, dat ook, dat kan niet”. De krantentoptien wordt aangevinkt. Bij Sounds wordt geluisterd. Dat is leuk om te horen. “Bedankt!” roepen ze je nog ijlings na als je afslaat. In gedachten denk ik dat ze alle vrijwilligers ook maar moeten bedanken. Doen ze misschien al hoor. Anders doe ik het straks op het vrijwilligersfeest wel. We zijn er straks weer een jaartje mee bezig. Met een beperkt groepje eerst, wat alsmaar groter wordt naarmate het augustus wordt. Nee, het is nog niet voorbij. Sterker nog, we gaan nu evalueren. Wat was er allemaal zo leuk en wat kunnen we volgend jaar beter doen. Iedereen heeft zijn verbeterpunten. Vast. Dat is de krukas voor weer een leuk stadsfestival. Details worden onder de loep genomen. De commissies buigen zich voorover om te kijken wat er anders zou kunnen. Het Zomerparkfeest 2008 is nog niet voorbij, want soms ontwaar je een “Spontane Genieter” of enkele “Vrinde” op de Markt. Zolang dat het stadsbeeld zonnig kleurt, is het nog een beetje augustus en nog een beetje Zomerparkfeest.
  • 15-08-2008  - Als afkick therapie heb ik, naast een lang saunabezoek, de knop “Uitzending Gemist” van TVLimburg en Omroep Venlo ingedrukt en heb de vier “Parkpower” uitzendingen bekeken. Met name die laatste stukjes waren voor mij heilzaam. De overdenkingen van Roy Mewissen, liggend in het parkgras met Pink Floyd muziek erachter. Hij wil de wijzers van de klok vasthouden om langer te kunnen genieten van het aankomende Zomerparkfeest. Mooi gezegd. Dat had ik ook wel willen doen. Het gaat als een flits voorbij. Allerlei verhalen en ontmoetingen komen bij mij druppelsgewijs weer binnen. Gisteren zijn we met het bestuur samengekomen op de hei. Even wandelen samen. Een soort groepstherapie onder leiding van Canters Coaching met de praeses van de sponsorcommissie voorop, geflankeerd door onze secretaris zelf. Samen bekonkelden ze nog wat tijdens de wandeling. Achteraan slenterde Marcel, alhoewel hij als eerste boven op de helling was. Paul spaarde zijn knie ditmaal wel. Eefke en Wim, beide behept met communicatie, zaten in een diep gesprek zo leek het. Charlotte kwam goedgemutst wat later binnen met rode koontjes. Opgelucht na het behalen van het "break-even point". Baer is al programmagericht bezig op Lowlands, vermoeden we. Bij “Sur Place” is onze programmeur het eerste aan tafel. Tuurlijk. Met achtergrond muziek vanuit de Markt, heft John plots het glas op ons. “Proost!”. Maar met die “Proost!” bedoelde hij voorzitter. Een proost (lat: praepositus, middellat: propostus) is namelijk de voorzitter van een kapittel van kanunniken of een geestelijk leider van rooms-katholieke instelling, vooral in Vlaanderen. Zeker en vast. Ik krijg een beukenhouten voorzittershamer cadeau. Bedoeld om de orde tijdens de bestuursvergaderingen te handhaven en als symbool slechts zelden gebruikt zou moeten worden. Alsof dat mogelijk is met dit stel spitsheren en koorvrouwen (zoals kanunniken ook wel worden genoemd). We aten nog lang en gezellig.
  • 13-08-2008  - Het Julianapark wordt leger en leger. De kranten hebben het alweer over de Schinkemert of Georgië en de Olympische Spelen vult het nieuws. Het Zomerparkfeest zit verankerd in de herinnering van velen. Met nog zo’n twintig vrijwilligers zijn we bezig met de laatste loodjes in het park. De meeste ervan hebben ook vanaf het begin opgebouwd en zien alles weer wegsmelten. Naar Jan's garage worden banken en tafels weggebracht, de biobekers staan klaar om naar Thissen te gaan. De vrijwilligerstent is weer leeg gemaakt. De container is bijna vol, gelukkig nu met het houtmateriaal van Brunken erin. Het groene polsbandje, of beter de twee geschakelde groene polsbanden van Ger zijn nagenoeg versleten van het harde werken. Voorbijgangers bedanken ons voor het mooie feest. De trussen worden ingeladen. De perscontainers worden opgetild. ’s Avonds bij Dante barsten de mannenfantasieën los. Alle afgetekende hoekpunten worden als koperen pinnen vastgelegd voor tweeduizendennegen. Met een metaaldetector en zonder meten is het volgend jaar weer te vinden. Lekker makkelijk. Of dat het hoofdpodium als een soort Indiana Jones basis uit het gras naar boven komt. Er wordt smakelijk gelachen in de pittoreske tuin. Ook wordt een James Bond-achtig tafereel geschetst, waarbij met een druk op de knop het hele Julianapark zich omkeert en er een compleet ingericht festival tevoorschijn komt. De hele stad maakt zich zorgen of er wel een Zomerparkfeest komt dit jaar, maar op donderdagmiddag zet Paul de knop om en alles komt goed. Tenminste als hij de goede nieuwe stift kan vinden voor zijn vaste dopje, voor eeuwig geplakt aan zijn eigen lanyard. We nemen onderling afscheid. En dan vermoeid en moe naar bed en snurken maar, althans voor sommigen.
  • 12-08-2008  - De hemelse verbazing van Grupo Puja (spreek uit Pucha) is al een beetje weggestorven in de herrinnering. De kleine verhalen en ervarinkjes komen ongestructureerd op. Opborrelend uit de spelonken van de vier-dagen roes. De krant wordt aandachtig nagelezen. De uitzendingen van Omroep Venlo, TVLimburg, L1 heb ik nog helemaal niet gezien. Komt wel. De harde realiteit van alle dag heeft maandagochtend weer een beetje de overhand opgeeist. Het opruimen is begonnen. Met een fris elftal uit Baarlo die alles oppakt, dichtklapt, wegschuifd, leegtrekt, kortom aanpakt. Met een energie die wij de laatste dagen op een andere manier hebben verbruikt. Een kroon op het werk is de zomertuin van Dante. Een paradijsje op zo´n lekkere avond. Ferry en Anita hebben als dank voor dit stadsfeest voor ons heerlijk gekookt en volop geschonken. Het is een "heel apart gevoel van binnen" als je daar in de stoelen zit met een rozig gezicht, vermoeide oogleden en wallen als waterzakjes. Eigenlijk wordt het opruimen daardoor een extra festivaldag voor de echte parcaholics. Het afkicken is begonnen en de eerste verhalen worden in groepjes uitgewisseld. Alsof ze elkaar de laatste dagen al niet genoeg gezien hebben. Echte parcaholics dus! Dat is extra mooi, na die natte after-party in de hoek van de grote tent met heel veel vrijwilligers. Dat was een ontlading van de spanning en het hard werken van de afgelopen festivaldagen. De afsluiting in de vrijwilligerstent was er een om nooit meer te vergeten, met een "heeperthepeep" voor de acrobaten van Grupo Puja, een wetenschappelijke verhandeling over urine en de ludieke cijfers van Hans. De komende dagen krijgt de herrinnering weer de overhand en veroveren die ontelbare kleine verhalen weer een plekje.
  • 09-08-2008  - Er zijn uitspraken die je raken, waar je mee bezig blijft in je hoofd. Verhalen overdag bij een kop koffie of ´s avonds in de vrijwilligerstent van vrijwilligers. Soms zijn het ook redeneringen, volgens Ronald redenaties, waarvan je denkt dat het klopt, maar je piekert er nog over. Gisterenmiddag was er zo´n moment bij de seniorenzitting, gepresenteerd door Frans Faessen, alias Sinterklaas. De Two Petjes komen op. "Als je vijf mensen in de bus hebt en er stappen er zeven uit, dan moeten er twee instappen om de bus leeg te krijgen". We staan vooraan te lachen. Later op de middag hebben we met Mariet, Joost en Kirsten, de bassist van Salsa Celtica in hun kleedkamer gefeliciteerd met Champagne en we hebben hen "Hieperdepiep" geleerd. Koddig om de echte karnemelkblanke Ierse banjospeler "Heeperthepeep" te horen uitspreken, waarna de hele band tegelijk de handen in de lucht steekt. Miss Platnum nodigde hen daarna uit om achter de sidewings mee te luisteren. De jongens van SC stonden met open mond te kijken. Roemeense folklore in een modern jasje en een soepjurk. Gekreun van zuchtmeisjes, moderne twee mannendans en een indrukwekkend optreden van Voicst waren er aan voorafgegaan. Daar tegenover een adembenemend Holocaust straattheater van Orto Da uit Israel. Alle twijfelaars zijn uit het veld geslagen. Dit is de sandwichformule, waar het Zomerparkfeest patent op heeft. Een culturele Big Mac. We kijken al uit naar de DVD waar alle optredens in gebrand staan Dat is eigenlijk de melancholie van een festivalbezoeker of festivalorganisator, je mist meer dan je meemaakt. Maar dat is eigenlijk het hele leven al. Als je dat eenmaal in je hoofd hebt geprent, kun je genieten of meegaan in een verhaal zomaar tussendoor van iemand die je mag. Dat is ook het Zomerparkfeest.
  • 08-08-2008  - Gisterenmiddag hingen Carel en Michiel met verrijkerchauffeur Jasper nog in de top van het hoofdpodium om de sidewings op te hangen. Ik sta PAF. De noot in volle glorie. Fred en Shirley waren alle emballage aan het verzamelen en van het terrein af te krijgen. De banken worden uitgestald. De cateraars prepareren zich voor de eerste dag. De laatste kabelbinders worden aangebracht. Bob en Patrick zijn "klaar" met hun gigaklus. De tellers worden nog gerepareerd, hetgeen Sam jaren van zijn nog jonge leven kost. Niet nog een keer. De bewegwijzering hangt. Arno vervangt het brandbare kunstgras door CAS tegels in de sponsorruimte. De laatste uren zijn begonnen. Marielle, Enith, Maaike, Margriet schilderen met de Kidz het doek van de zeecontainer. Dennis helpt met ophangen, als het park al open gaat. Om half acht stroomt het Julianapark vol. Voor de dertigste keer. Het waarderende applaus van het publiek voor de meer dan 600 vrijwilligers klinkt over het gras van het Julianapark. Samen met IOS tellen we af en de confettikannonnen knallen als het Zomerparkfeest 2008 is begonnen. Dan is het de beurt aan alle barmedewerkers om de avond over te nemen. En hoe. Het sfeerverlichte park staat met Dez Mona en Room Eleven en Milow helemaal vol. De vredig verlichte schemerlampen zijn rustpunten. Ik zit in het crisiscentrum van de Parkpraot, werkend aan de column van vrijdagochtend. Ik krijg mijn gedachten niet gericht. Teveel originele prikkels van buitenaf. Zeker ook van Joost "Live from the Parkfeesten". De avond is zo voorbij en de nacht nadert. Ik ben nog niet eens tot het Vriendenpodium gekomen. Morgen briefing en het Seniorenbal. Dan staan er weer vrijwilligers klaar om te helpen bij het inrichten, containers uitladen, mensen helpen. Dat is het Zomerparkfeest. Een cocktail van sociale en culturele gebeurtenissen, die lang op je netvlies staan ingebrand of in je hersenschors zijn vastgeschroefd. Rob Brunken is vandaag 20 lentes jong geworden. Felicitaties ook van alle andere vrijwilligers. Hij heeft een koude nacht gehad. Normaal slaapt hij met een boxershort maar vannacht heeft hij toch zijn trainingspak moeten aantrekken. Meer vertelt het verhaal niet. De Zomerparkfeestlocomotief is nu al op stoom!
  • 07-08-2008  - De ventilatoren in de spiegeltent staan te zoemen, de lichtcubes te flikkeren, de golfkarretjes te snorren, de boren van Brünken te draaien, de heftrucs te tillen. Kortom het zijn de laatste uren voor de start van het 32ste Zomerparkfeest. Het sponsorbord is met drie gesynchroniseerde vorkheftrucs op zijn plaats gezet. Een operatie van ongeveer een uur. Sounds richt de CD-winkel in. De nieuwe rekkken staan al klaar. Omroep Venlo heeft van een gewone tent een heuse huiskamer gemaakt met posters en een ouderwetse buizenradio. Gezelligheid onder de koele bomen. Frank trekt nog de laatste kabel naar het backstage gebied en dan kunnen ze uitzenden. Erik Lange werkt zich in het zweet om de beamers uit te richten. De barrier voor het hoofdpodium staat er al. Dre Heijnen en Toen Jacobs lopen rond en zien dat het goed is. Er is overleg met Paul. De komende vier dagen worden al doorgesproken. De sponsoren druppelen binnen en worden rondgeleid over het onherkenbare Julianapark. Kay, de negentienjarige trussenbaas komt tussen de spelonken van het emballagegebied tevoorschijn en vertelt iets over zijn project. De grote tent, of beter de concerttempel, verrast. Paul legt uit hoe het zo gekomen is. We staan bovenaan en kijken rond. Via het vrijwilligersgebied, de mooie hoofdingang komen we bij het programmatisch episch centrum en vertelt Marcel wat daar zoal gebeurt. Achter hem typt zijn team onverstoorbaar verder en worden de berichten via het draadloos netwerk de wereld ingestuurd. In het torentje heeft Sam uitgezocht hoe vaak de website wordt geraadpleegd. 375.000 hits per dag! En deze weblog schrijf ik niet alleen voor mezelf blijkt. Zo´n 4500 lezers/dag deze laatste dagen. Oef dat schrijft ineens heel anders ...
  • 06-08-2008  -

    Onlangs heeft een postbezorger op leeftijd verbaasd gestaan, toen hij een pakketje moest bezorgen op "Deken van Oppensingel 6 Park". Om zich heen kijkend heeft hij het maar bij de telefoonaansluiting tegen de muur van het museum gelegd en is toen ijlings vertrokken. Door toedoen van Marcel Bouwmans en Bart Tilburg, beiden meteen parcaholic geworden, en Sam, was het al jaren, en Wiel, die twee dagen geleden jarig was, is er nu volop draadloos netwerk. Volledig voorbereid door Systemec hangen er nu 8 zenders in het park. De hele grote tent is ook bijna klaar. Een concerttempel is het geworden. Erik Lange is trots en hier gaat het wat hem betreft gebeuren. Overal schermen. Er staat het publiek straks wat te wachten. De tent heeft een Zomerparkfacelift gekregen. Gisteren was het een gezellige Vriendenavond bij het Vriendenpodium. Lekkere muziek van DJ Jac, pilsje en een preview DVD van Jeroen Laven, de vriend van Josje Canters. Mooi gemaakt. Hay Kelleners van Kellpla, sponsor, Vriend en vrijwilliger (!), feliciteert ons. Parallel aan de andere kant van het park in de vrijwilligerstent was het inchecken van de vrijwilligers. Het was daar ook nog nooit zo gezellig. Vandaag krijgen we de omslagdag van de opbouw naar meer de inrichting van het park en de tenten. Backstage wordt ingericht met lounche plekken, alle binnenhekken worden geplaatst, cateraars stromen in. Het geluid wordt aangesloten. Kortom de zoveelste transformatie van het Julianapark deze week. En we krijgen een lounche plek in Sef´s keteerke, waar de rokers mogen roken. De inspectieronden zijn vandaag, interviews van Omroep Venlo met Saartje over "Venlo is..." en met Paul over de opbouw. We kregen ook een foto van de piepjonge Max in een klein maar toch nog te groot kinder T-shirt van de Vrienden. Heerlijk.

  • 05-08-2008  - “Je moet de bloemen plukken waar je nog bij kunt”. Deze zin was van mevrouw van Bommel – van Dam en werd verteld door de dominee op haar begrafenis. In het museum zelf. Olaf regelde de parkeerbehoefte van haar familie. De werkzaamheden in het park werden even op halve kracht gezet en het aantal decibellen werd gereduceerd. Geweldig hoe iedereen hier rekening mee houdt. Dat is ook het Zomerparkfeest. Zo’n mooie zin blijft de hele dag door je hoofd spelen. En slaat ook op het Zomerparkfeest zelf. Het heeft iets van: ben ambitieus maar wat wel haalbaar is voor jezelf, anders frustreert het alleen maar. Het pad van duurzaamheid is nog niet helemaal geplaveid, maar we weten wat we willen. Het dak van het hoofdpodium is wel al de lucht in. Onze timmerlieden Bob en Patrick (gerespecteerd Ed & Willem Bever genaamd) zijn er weer en inventariseren de werkzaamheden. Alle platen van vorig jaar zijn helaas weggegooid. Stom, maar niet meer te veranderen. Waar gezaagd wordt, vallen spaanders. Wout en Wim van Dirkx zijn er ook en zijn onmisbare krachten voor ons. De elektraploeg is verjongd met Niek, Lewieke en de ervaren Onno. De lichten branden daardoor weer in de vrijwilligerstent. Bob, Peter, Carlijn en Marijke schilderen alle frames met de Vostermans ventilatoren voor in de top van de spiegeltent. Een geweldige verkoeling straks voor het publiek. En even later worden de oneffenheden in het terrein door de jongens nog bijgeharkt. Nog een korte en effectieve briefing voor het eten. Zuurkool met worst en spek staat op het menu. Heerlijk werk-eten. De avond is nog lang met rosé. Een heerlijk dagje Zomerparkfeest. Nog 3 dagen …
  • 04-08-2008  - “Alles kump good, maar neet oet zichzelf”. Dat staat er op de ingang van het hoofdkwartier van de opbouw. Een relaxte sfeer hangt er, maar er gebeuren veel dingen tegelijk. We komen terug van het Kapelleke van Genooi en hebben kaarsjes opgestoken. Een goede traditie. Voor een goed verloop van het Zomerparkfeest en lekker weer. De eerste laag van het hoofdpodium is klaar, dankzij de mannen van de Gigant en de harde werkers Jan, Ger, Hans, Jan en Michiel. Het Parcaholics tentenkampje wordt opgezet. De fietsenstalling achter het Limburgs Museum is afgehekt. Het terrasje bij de vrijwilligerstent ontstaat. Kortom een zondag waar veel is gebeurd, ook achter de schermen. De sponsorlijsten zijn compleet gemaakt. Rekeningen zijn betaald. GMB heeft afgezegd en is vervangen door U-Gene & Gus. Vrienden halen hun shirtjes op. Saartje regelt de logistiek rondom “Venlo is …”, die op L1 zijn geweest. We hebben een paar leuke jonge presentatoren voor het kinderprogramma (Grace, Joy en Suzanne). En in de krant stond Corrie Brokken maar dat moet Corrie Konings zijn. Morgen komen alle tenten. Neptunus (de Kesselse grote tent en sponsortent), Magic Mirrors (de Belgische spiegeltent), Schrobbeler (de Tilburgse cateraarstenten) en Vullings (alle andere tenten uit Belfeld). Dan staat het hele park weer vol. De maandag staat altijd in het teken van de professionals. En deze keer ook het definitieve afscheid van mevrouw van Bommel – van Dam uit haar eigen museumhuis. Dan nemen we tussen één en twee even pauze. Vannacht heeft het flink geplenst. De opbouwers hebben maatregelen genomen om het terrein in goede conditie te houden. Ik hoop dat de waxinekaarsjes helpen.
  • 03-08-2008  - De witte lijnen staan op het groene gras gemarkeerd. Alle kanten op gericht. Soms stippelijn, een kruis, soms een lange doorgetrokken streep, hier en daar slechts een stip. Alle buitenaardse wezens snappen er niets van. Jan wel. Als Google nu sateliet opnamen maakt, dan staat dit voor jaren vereeuwigd voor de wereld. Ontstaan er allerlei theorieen. En wordt er wellicht een Indiana Jones film op gebaseerd. Ik ben benieuwd of we dan ook in de aftiteling vermeld worden. Of we staan in de National Geographic, met prachtige full color foto´s van het Julianapark. Het Venlosche park even als centrum van de samenleving. Straks op zaterdag en zondag het project "Venlo is ...". Het concept is me door de vier kunstenaars verklapt en is erg origineel. Straks kun je je ervoor inschrijven om het mee te maken. De kunstenaars hebben hun taak volbracht, maar ze hebben nog veel werk te doen om het toonbaar te maken naar het publiek. Hoogtijdagen dus daar. Sam heeft nu al het beheer over vele dozijnen sleutels in alle soorten en maten. Nu ook nog van vijf fietsen, in tweevoud. In de auto liggen honderden tie-raps, nee kabelbinders. Ook in alle soorten en maten, gekregen van Bram van KWW. De opbouw "lupt" en we zijn klaar voor de bouwers van het hoofdpodium, geholpen door een handvol vrijwilligers. Vullings heeft met zijn mannen stiekem de vrijwilligerstent al opgezet. Gelukkig staat het goed, want Sam, Fred en ik hebben het uitgemeten. Vandaag gaan we eerst met het bestuur naar het kapelletje van Genooi. Dat is voor ons ook een aftrap. De voorbereidingsfase is dan min of meer afgerond en het begin is begonnen.
  • 02-08-2008  - Een prachtige dag met echte Nederlandse luchten. En zon. Mijn gezicht kleurt wat rozig op. Het regent alleen sms-jes. De Strijp-streep is getrokken. Maar die wordt alleen nog maar om nostalgische redenen getrokken. Zo vermoed ik. Om de oud-voorzitter van de technische commissie te pleasen. De echte lijn is de "Martijn-lijn". Die getrokken lijn bepaalt de achterkant van het hoofdpodium precies. Genoemd naar de huidige voorzitter van de technische commissie Paul Martijn. Zo snel kan het met je roem gaan. Ik ga daarom zeker naar RNUL in museum van Bommel - van Dam. Josje en Joost waren er al vroeg bij in het Julianapark vandaag. Beide in het Vrienden shirt. Waarschijnlijk om inspiratie op te doen voor hun act. Meer mag ik niet zeggen. Ze bleven lang "hangen" en keken om zich heen. Jos en Joostje zei ik per abuis. Morgen komen er drie "witte" fietsen in het park. Terug naar vroeger. Nu nog gewone fietsen, maar volgend jaar bak. Nog duurzamer. Ook gaan Driek en Hans uitzoeken hoe we nog zuiniger en milieuvriendelijker kunnen schoonmaken. Dat scheelt op 55 closetpotten en 81 urinoirs toch al gauw een slok op een borrel. En we eten in de vrijwilligerstent, die overigens morgen verrijst, al uit zetmeelbestek de komende dagen. En hebt u al de vragenlijst doorgenomen? Als we dat nu eens massaal in gaan sturen dan krijgen we een beeld van het profiel van de Venlose festivalbezoeker. Een hippe genieter of een spontane vijftigplusser of een alerte meerwaardezoeker. Voor al die typen is er wel wat te vinden de komende vier festivaldagen.
  • 01-08-2008  - Gisteren is het nieuwe Vrienden T-shirt getoond aan de wereld. Een T-shirt wat je het liefst natuurlijk elke festivaldag aandoet, maar daarmee verlies je waarschijnlijk meer vrienden. Het reukzintuig is ook gevoelig. Vandaar dat er nu ook Vrienden buttons zijn. Die speldt je gewoon op een fris gestreken hemd en klaar is Kees (of Maria in het geval van een dameshempje). Shirtje in de was en iedereen weet toch dat je Vriend bent. De buttons worden zelfs naar China gestuurd, want daar zit nu de verste vriend. Op een afstand van 17653 km van Venlo. Mieke pint vandaag twee buttons op de revers van Frans en Mariet. Die zijn dertig jaar getrouwd. Beide parcaholics voor het leven, naast hun relaxt wijncafe tegenover de bieb. Vandaag start trouwens de technische commissie met de opbouw. Nu (10.32 uur) lopen Dre Heijnen, Paul en Sam nog met zijn digitaal fototoestel door het broeierige Julianapark, tussen de picknickende jongeren door. Vanmiddag staan er extra stoottroepen met Carel, Louis, Wolfgang, Fred, Jasper, Cor, Sam, Kees, Wim, Kay, Jan, Shirley en al die anderen klaar om de grote lijnen uit te zetten in het gras. Dan zie je Carel weer stiekem gluren door zijn sneaky spiegelkijkertje. Hoekspiegeltje noemt hij dat. Hij kan precies uitleggen hoe het werkt. Lumar is al bezig met omhekken van A(rsenaalplein) tot Z(ijkant van het Limburgs Museum). Zij zijn herkenbaar in de bekende Lumarblauwe polo´s. Ik hoorde van Eefke dat de opbouw van het park een van de belangrijke attracties is geworden in de stad en wellicht opgenomen zal worden in de hele imago campagne en de zomerse stadswandelingen. Dat is tenminste evenementenbeleid. Oude mannetjes weten dit al jaren. Leunend tegen de stang van hun fiets becommentarieren ze de veranderingen in hun park. En bovenin de Beerendonk zijn al verrekijkers geplaatst. Want niemand van de inwoners wil dit na de koffie met vlaai missen. Ik ga er nu ook naartoe.